Nieszawa

Położenie:
Nieszawa leży w Kotlinie Toruńskiej, nad Wisłą, na pd.wsch. od Aleksandrowa Kujawskiego.

Historia:
Pierwotnie Nieszawa leżała naprzeciw Torunia. Została założona w 1425 r., obok zamku Dybów, jako konkurencja dla krzyżackiego wówczas Torunia. W 1454 r. Kazimierz Jagiellończyk nadał tam statuty nieszawskie (inaczej przywileje nieszawskie), umacniające pozycję szlachty w państwie. W latach 1460-62 tamta Nieszawa została na prośbę mieszczan toruńskich zburzona, a dla jej mieszkańców na obecnym miejscu wzniesiono nową Nieszawę, która już w 1460 r. otrzymała prawa miejskie. Miasto rozwijało się jako ośrodek handlu przy szlaku wiślanym (zwłaszcza spław do Gdańska zboża z Kujaw) i rybołówstwa. Od 2 połowy XVII w., postępował powolny upadek miasta i utrata jego funkcji. Jeszcze w latach 1867 – 1932 Nieszawa była siedzibą powiatu, który aż do 1948 r. nadal nazywał się nieszawskim, choć siedzibę przeniesiono do Aleksandrowa Kujawskiego.

Warto zwiedzić:
- Kościół parafialny św. Jadwigi, zbudowano w l. 1460-68, renesansowa kwadratowa wieża została dodana w 1592 r., w l. 1951-52 dokonano gruntownego remontu kościoła. Wystrój wnętrza jest późnorenesansowy i barokowy, m.in. bogato rzeźbione manierystyczne stalle pochodzą z 1635 r., ołtarze z XVII i XVIII w., dzban z końca XVI w.
- Zespół klasztorny Franciszkanów. Kościół Podniesienia Krzyża świętego został zbudowany po 1611 r., w 1690 r. dobudowano kaplicę św. Antoniego Padewskiego. Wewnątrz m.in. późnobarokowe ołtarze z XVIII w. Przyległy do kościoła budynek klasztorny pochodzi z XVII w. W 1921 r. w klasztorze Franciszkanów w Nieszawie przebywał o. Maksymilian Kolbe (późniejszy święty), o czym informuje umieszczona na budynku pamiątkowa tablica.

źródła:
Jerzy Kwiatek, „Polska. Urokliwy świat małych miasteczek”, Sport i Turystyka MUZA SA, Warszawa 2003