Chodecz

Położenie:
Miasto położone jest na Pojezierzu Kujawskim, na niewielkim wzniesieniu, opadającym stromo ku południowemu zachodowi w stronę Jeziora Chodeckiego, na południe od Włocławka.

Historia:
Wymieniany z wykazach świętopietrza z lat 1325-27. prawa miejskie uzyskał w 1442 r. staraniem ówczesnego właściciela Jana z Kretkowa, wojewody brzesko-kujawskiego; w rękach jego potomków, Kretkowskich, pozostawał do 1810 r., później po kądzieli przeszedł  w ręce Lipskich. Był niewielkim ośrodkiem handlowym (jarmarki), znaczna część mieszkańców pracowała na roli. Na początku XIX w. utracił prawa miejskie, odzyskał je w 1822 r., aby znów utracić w 1869 r. Ponowne odzyskanie praw miejskich nastąpiło w 1922 r. Zmiany statusu nie wpływały na rozwój Chodcza, który pozostawał niewielkim miasteczkiem. Dziś coraz większego znaczenia nabiera funkcja turystyczno-wypoczynkowa.

Warto zwiedzić:
- neogotycki kościół parafialny św. Dominika wzniesiony w latach 1849-50, przebudowany i powiększony na początku XX w. Trójnawowy, z parą kaplic i wieżą. Wewnątrz polichromia o mozaiki z lat 1967-72 (dzieło Heleny i Lecha Grześkiewiczów), w ołtarzach obrazy z XVII i XVIII w. Wokół kościoła neogotycki mur z przełomu XIX i XX w.
- późnobarokowy zespół sakralno-cmentarny z końca XVIII w. (kaplica cmentarna, katakumby grobowe, dawny dom ubogich)

źródła:
Jerzy Kwiatek, „Polska. Urokliwy świat małych miasteczek”, Sport i Turystyka MUZA SA, Warszawa 2003